

سرجیو لئونه عملاً در سینما متولد شد - او پسر روبرتو روبرتی (معروف به وینچنزو لئونه)، یکی از پیشگامان سینمای ایتالیا، و بازیگر بیس والریان بود . لئونه در اواخر نوجوانی وارد سینما شد و به عنوان دستیار کارگردان برای کارگردانان ایتالیایی و کارگردانان آمریکایی که در ایتالیا کار میکردند (معمولاً فیلمهای حماسی کتاب مقدس و رومی میساختند که در آن زمان بسیار رایج بود) کار کرد. در اواخر دهه 1950 او شروع به نوشتن فیلمنامه کرد و پس از به دست گرفتن کارگردانی فیلم « آخرین روزهای پمپئی» (1959) در اواسط فیلمبرداری پس از بیماری کارگردان اصلی آن، کارگردانی را آغاز کرد. اولین فیلم بلند او، «غول رودس» (1961) ، یک حماسه رومی معمولی بود، اما دومین فیلم بلند او، «به خاطر یک مشت دلار» (1964) ، بازسازی بیشرمانهای از « یوجیمبو» (1961) آکیرا کوروساوا ، انقلابی ایجاد کرد. این اولین فیلم وسترن اسپاگتی بود و کلینت ایستوود، کابوی تلویزیونی، را به ستاره تبدیل کرد (لئونه هنری فوندا یا چارلز برانسون را میخواست اما نمیتوانست از پس هزینههای آنها برآید). دو دنباله، به خاطر چند دلار بیشتر (۱۹۶۵) و خوب، بد و زشت (۱۹۶۶) ، با بودجههای بسیار بالاتری فیلمبرداری شدند و حتی موفقتر هم بودند، اگرچه شاهکار او،...