قابل توجهترین موفقیتهای صحنهای لوئیزی پیستیلی نقشهایی در «اپرای سهپنی»، «سنت ژاندارمری» و اجرایی در سال ۱۹۷۲ با نام «لولو» بود. در سال ۱۹۹۱، او نقش خود را در «لولو» در اولین همکاری حرفهای خود با میلوا، بازیگر-خواننده ، که در نمایشهای قبلی و همچنین در یک رابطه چهار ساله خارج از صحنه شریک بود، تکرار کرد. به یاد ماندنیترین نقشهای پیستیلی در فیلمهای « اجساد برجسته» (۱۹۷۶) ساخته فرانچسکو رزی ، « آنتونیو گرامشی: من دزد هستم» (۱۹۷۷) ساخته لینو دل فرا ، « راهزن» (۱۹۶۹) محصول مشترک ایتالیا و بلغارستان ساخته کارلو لیتزانی و « به خاطر چند دلار بیشتر» (۱۹۶۵) ساخته سرجیو لئونه و «خوب، بد، زشت» (۱۹۶۶) بود که در آن نقش کشیش پابلو رامیرز، برادر شخصیت توکو با بازی الی والاک را بازی کرد . او همچنین مرتباً در تلویزیون، از جمله سریال مافیایی «پیورا» (۱۹۸۴) به کارگردانی لوئیجی پرلی ، کار میکرد .
